***มาอีดิทกันอีกรอบ -*- เนื่องด้วยไม่มีเวลา (ทั้งที่แสนว่าง) ในการทำแบคกราว

ยังไงก็เอาสีนี้ไปก่อนละกันเน๊อะ เรียบๆดี เค้าว่าเป็นสี lavenderblush

ใครอ่านออกช่วยสะกดทีค่ะ =_= อ่ะๆๆๆๆๆๆๆๆๆ อ่านออกแล้ว

ใช่ ลาเวนเดอร์บลัช มะคะ ตอนแรกอ่าน ลาเว่น เดอ บลัช กร๊ากกกกกกกกกก แอบไฮโซ

อ่านแบบฝรั่งเศษ 555

ชั้นมาพล่ามอะไรเนี๊ย -*- ไรสาระจริงๆ

****กลับมาอีดิทอีกรอบนึง พึ่งจะรู้ข่าวอุบัติเหตุของ Suju ทั้ง 4 คน

ยังไงก็ขอให้หายไวๆกันทุกๆคนนะค่ะ****

อย่างที่ว่ามาเลยค่ะ วันนี้มาเพื่อการ์ตูนเรื่องนี้โดยเฉพาะ

Bokura ga Ita (We were there)

ฮิ้ววววววววววววววววววววววว

ก่อนอื่นต้องบอกขอโทษคุณrainorshine ก่อนเลยนะคะ ที่ติดแท็กกระแทกใจไว้ แต่อิชั้นยังมิได้ทำเลย

เนื่องจาก........ขี้เกียจ จ๊ากกกกก ไม่ใช่ค่ะ เนื่องจากตัวร้ายที่อยู่ในใจมันเยอะเหลือเกิน

ไม่รู้จะบรรยายตัวไหนออกมาก่อนดี เลยเรียงไม่ถูก

เกิดอาการค้างเติ่งซะงั้น ต้องขอโทษจริงๆค่ะ

เอ้าๆๆ มาเข้าเรื่องดีกว่า ไม่ทราบว่าท่านที่เข้ามาอ่านทุกท่านเคยอ่านการ์ตูนเรื่องนี้รึยังคะ

Bokura ga Ita : สายใยรัก

วาดโดย อ.OBATA YUKI

ถ้าเคยอ่านก็แสดงว่าเราคุยกันรู้เรื่องแน่นอน แต่ถ้ายังก็..................

หรือถ้าจะไปหามาอ่านก็ไม่ขัดค่ะ สนับสนุนด้วย ตอนนี้ที่ไทยออกมาถึงเล่ม 8 แล้วค่ะ

ซึ่งกำลังอยู่ในช่วงที่กำลังเข้มข้นมากทีเดียว

การ์ตูนเรื่องนี้ เป็นเรื่องราวที่นำเสนอออกมาในแง่มุมของ นานะ ซึ่งเป็นตัวเอกฝ่ายหญิง หรือก็คือนางเอกนั้นเองค่ะ

ผู้เขียนเริ่มเรื่องมาด้วยความสดใสของวัยมัธยมปลาย กลางฤดูร้อน จากนั้นก็เริ่มเข้าสู่ความหนาวยะเยือกต้อนฤดูหนาว และคาดว่าคงจะหนาวขึ้นเรื่อยๆ

จนกระทั่งคนอ่านเองนี่แหละที่จะแข็งตายก่อน

ที่พล่ามมานี่คือบรรยากาศตามเรื่องในตอนนี้นะค่ะ ไม่ใช่อากาศจริงในการ์ตูน ฮา

เอาล่ะ มาเข้าเรื่องสำคัญกันดีกว่าค่ะ ที่มาอัพวันนี้ไม่ใช่เพราะพึ่งจะมาอ่าน การ์ตูนเรื่องนี้แล้วพึ่งชอบนะคะ

ไม่ใช่อย่างนั้น ดิชั้นอ่านเรื่องนี้มาตั้งแต่การ์ตูนออกเล่มแรกเมื่อนานมาแล้ว

แต่ที่พึ่งมาเขียนเอาป่านนี้ก็เพราะว่า

v

v

v

v

v

v

v

v

กรี๊ดดดดดดดดดดดดดดดดดดดดด

ยาโนะน่ารักมากมาย

รูปที่ด้านบนนี้เป็นรูปที่อยู่ใน Official site ของสำนักพิมพ์ที่ญี่ปุ่นค่ะ

แต่รูปด้านล่างต่อไปนี้ เป็นรูปจากตอนปัจจุบัญที่ออกที่ญี่ปุ่น

ที่อิชั้นพึ่งจะไปสรรหา มาอ่านจนได้

กว่าจะหาได้แทบกระอักเลือดค่ะ ขออภัย

v

v

v

v

จะว่าไงดีล่ะ ชอบมากๆๆๆๆๆๆๆๆเลยอ่ะค่ะ ตอนเห็นครั้งแรกคือแบบว่า

ว๊ายยยยยยยยย อะไรเนี๊ยลูกแม่โตขึ้นมาเป็นหนุ่มหล่อขนาดนี้เชียว อะไรแบบนี้ 555

ไม่เชื่อดูนี่ค่ะ

น้องยาโนะเมื่อยังละอ่อน 55555

น่ารักน่าชัง เชียว

สรุปแล้วมาเพื่อกรี๊ดผู้ชายใช่มั๊ยเนี๊ย งง ตัวเอง =_=

อ่านการ์ตูนเรื่องนี้แล้วคิดว่าตัวเองคงจะบ้าเข้าซักวันค่ะ

ไม่ใช่ว่าเพราะมันไม่สนุกหรอกนะค่ะ แต่มันสนุกมากๆเลย

ยิ่งโดยส่วนตัวแล้ว ชอบนักเขียนท่านนี้มาก ชอบทุกเรื่องที่เค้าเขียนมา ตามอ่านได้เกือบหมดทุกเรื่องแล้วค่ะ

แต่การ์ตูนเรื่องนี้มันมีอะไรที่พิเศษกว่าการ์ตูนนะค่ะ

ในการ์ตูนไม่กี่เรื่องที่อ่านไปร้องไห้ไป ก็มีเรื่องนี้แหละค่ะอยู่ในลิสนั้นด้วย

ผู้เขียนเค้าพลิกแพลงได้ดีเหลือเกิน จนไม่กล้าคาดเดาเนื้อเรื่องก่อนไปเลย

แถมไอ้เนื้อเรื่องนั้น ก็บีบหัวใจผู้อ่านที่อ่อนไหวได้ง่าย เช่นอิชั้นซะด้วย

เลยกลายเป็น อ่านไปก็กรีดร้องไป ด้วยความสับสน และงุนงง

ในตัวละครแต่ละตัวผู้เขียนได้วางนิสัยเอาไว้ได้ดีมากๆเลยค่ะ

แถมความคิดความอ่านของแต่ละคนก็.........น่าจับมากัดซะ

ตัวนางเอกเองก็พื้นฐานเป็นคนสดใสร่าเริงตามประสานางเอกอ่ะค่ะ

แต่พระเอกซึ่งก็คือคนยาโนะ (รูปด้านบน) เป็นคนที่มีปัญหามากที่สุดในเรื่อง 555

อ่านไปก็รู้สึกว่า เอ๊ะ นี่มันฟ้ากลั่นแกล้งพระเอก หรือไอ้คนเขียนมันมันตั้งใจจะแกล้งชั้นกันแน่เนี๊ย

ตั้งแต่อ่านมาเล่มแรกจนตอนนี้ รู้สึกว่า ยาโนะ นี่ช่างเป็นคนอาภัพ

ไม่เคยได้มีความสุขที่แท้จริงกับคนอื่นเค้าเอาซะเลย

ตั้งแต่เกิดมาก็ไม่มีพ่ออยู่เคียงข้าง พอมีแฟนที่รักจริงคนแรกแฟนก็ดันมีชู้

และอื่นๆอีกมากมาย บรรยายไม่หมด

ยิ่งอ่านมากเล่มเข้าก็ยิ่งรู้สึก แถม ความซวยที่ว่าก็ดูจะขยายวงกว้าง

เผื่อแผ่สู้คนรอบข้า้งไปซะหมด เป็นผลให้การ์ตูนเรื่องนี้กลายเป็นการ์ตูนเศร้าๆไปโดยปริยาย

ตอนนี้ (เล่ม8) ที่ว่าเศร้าแล้ว ยังไม่เท่าเล่มต่อไป และต่อๆไป

ที่ว่าตอนแรกเริ่มอย่างฤดูร้อน แต่ค่อยๆกลายเป็นหนาวนั่น

หน้าหนาวนี้ดูท่าว่าจะยังจะอยู่อีกนานเลยล่ะค่ะ

เฮ่อออออออออออ คิดแล้วเศร้า

เอาเป็นว่าจบแค่นี้ดีกว่า เดี๋ยวอิชั้นจะกู่มะกลับ 55

เจอกันอีกทีเมื่อ........................เมื่อไหร่ก็เมื่อนั้นค่ะ 555

edit @ 2007/04/19 14:33:08

edit @ 2007/04/19 14:34:47