เคริวเท่านั้นที่ครองโลก

สวัสดีค่า

แหม เห็นผู้ที่เข้ามาเม้นแล้วปลื้มค่ะ มีผู้ชายด้วย

ยังไงก็ต้องขออภัย ถ้าธีมมันอาจทำให้หวิวๆใจไปนิดนะค่ะ

เอ้าเข้าเรื่องค่ะ

เร็วๆนี้พึ่งจะได้อ่าน เอ่อ คิดว่าเป็นโนเวล ที่มาจากชีวิตจริงของผู้เขียนค่ะ

ชื่อเรื่องว่า บ้านพักอลเวง มีทั้งหมด 6 ภาค

เป็นเรื่องของคุณ Staying Power (ปริ้น) ค่ะ

สามารถอ่านได้ที่ ---> http://stpstory.exteen.com/

อ่อ แนว yaoi novel ค่ะ (ชาย.ชาย)

โดยส่วนตัวแล้วอ่านเรื่องนี้แล้วได้หลายอารมณ์มากเลยค่ะ

ทั้งสุข เศร้า เหงา ซึ้ง ตลกขบขัน โมโห รำคาญ

ไปจนถึงเกียจขี้หน้า ใครบางคนที่ไม่เคยเห็นไปด้วย (อันนี้ความรู้สึกส่วนตัวค่ะ)

ขอยอมรับเลยค่ะ ว่าอ่านเรื่องนี้แล้วอินมากๆค่ะ

ร้องไห้ไปหลายรอบมาก ไม่รู้ว่าเป็นไง ดีที่ตอนอ่านอยู่คนเดียวค่ะ 555

โดยเนื้อเรื่องมีตัวเอกอยู่ทั้งหมด5 คน คือ

คุณปริ๊น คุณโอ๊ต คุณโค๊ก คุณซัง คุณคิว ที่เป็นตัวดำเนินเรื่องหลักๆ

แล้วก็มีคนอื่นๆ เช่น คุณพ่อ คุณแม่ของคุณปริ๊น และคุณโอ๊ต

แล้วก็คุณเต ที่แม้ว่าจะไม่ได้เป็นตัวเดินเรื่องตั้งแต่ต้น

แต่ก็เป็นคนนึงที่ทำให้เรื่องพลิกผันไปเลย

คุณเต้ย คุณปิง (โดยส่วนตัวชอบคนๆนี้มากเลยค่ะ) ที่ออกมาตอนหลัง

ต่อไปอาจเป็นการสปอยแก่ผู่ที่ยังไม่ได้อ่าน โปรดระวังค่ะ

เริ่มแรกเรื่องราวก็ดำเนินได้ดีทีเดียวค่ะ ผู้เขียนก็เขียนใช้สำนวน

และคำพูดแบบที่ใช้จริงๆในชีวิตเลย

ส่วนเนื้อเรื่อง ส่วนตัวแล้วรู้สึกขัดใจคุณปริ๊น (ตัวเอกของเรื่อง)

ในบางเรื่องค่ะ (ไม่ว่ากันนะค่ะ )

เพราะว่าอ่านๆ แล้วรู้สึกว่าคุณปริ๊นเป็นคนโลเลใช้ได้ทีเดียวค่ะ

แต่ก็นั่นแหละค่ะ คนเราไม่มีใครที่ไม่เป็นอย่างนั้น 555

โดยเฉพาะ ถ้าคนๆนั้นที่ทำให้โลเลจะเป็นคนดีเหมือนคุณโค๊ก

ตอนแรกอ่านแล้วก็ไม่คิดนะค่ะว่าจะมีเรื่องราวแบบฆาตกรรมด้วย

ตอนแรกตกใจเลยค่ะ

แต่ว่าพออ่านไปตอนสุดท้ายของภาค โหยยยยยยยย โดนอย่างแรงค่ะคุณ

โอ้ตคิดว่า ปริ้นดูแลตัวเองได้ แล้วก็ได้ดีด้วย อาจจะไม่ได้เจอกัน อาจจะได้คุยกันน้อยลง แต่โอ้ต

โอ้ตดึงตัวผมให้ไปมองหน้ามัน

โอ้ต อยากให้ปริ้นรู้ว่า หัวใจของโอ้ต ฝากไว้กับปริ้นแล้วนะ แล้วมันจะอยู่กับปริ้น จนกว่าปริ้นจะทิ้งมัน โอ้ตพูดชัดถ้อยชัดคำ ทั้งๆที่น้ำตาของโอ้ตไหลเหมือนกับผม

โอ้ตฝากมันไว้กับปริ้นนะ แล้วโอ้ตจะกลับมารับมันคืน

อ้างอิงค่ะ

โดนมากค่ะ สมกับชื่อตอนค่ะ (รักหายไป แต่หัวใจยังอยู่)

แต่ว่าชีวิตคนเรา มีสุขก็ต้องมีทุกข์ เป็นอนิจจังค่ะ

แล้วก็เกิดเหตุอันไม่คาดฝันจนได้

ยอมรับเลยว่าตอนแรก ชั้นเกียจไอ้พี่โอ๊ต!!! แต่ได้ไม่นานค่ะ

กลับมารักเหมือนเดิม ที่จริงก็คือตอนแรกนึกผิดหวังไงค่ะ

ก็ไอ้ตอนอ่านประโยคด้านบนนั้นมันแบบ

ชั้นรักพี่โอ๊ตอ่ะ อะไรแบบนี้ แล้วพอมาเจอเหตุนั้นเข้ามันก็เลย

เกิดอาการผิดหวังอย่างแรง เหอๆ แบบพี่โอ๊ต แกเป็นเหมือนที่ปริ๊นเห็นจริงๆอ่ะ

ทำแบบนี้ทำมายยยยยยยยย กรี๊ดเลยค่ะ จำได้ว่านั่งร้องไห้อีกรอบ

อินกะปริ๊นด้วย สงสารอย่างแรงค่ะ

แต่เมื่อโค๊กโผล่มาเท่านั้นค่ะ อิชั้น รับไม่ได้ค่ะ

"ปริ๊นต้องเป็นของพี่โอ๊ตสิ"

"ไม่ได้นะปริ๊น ห้ามใจอ่อนนะ"

"พี่โอ๊ต มาเอาตัวปริ๊นกลับไปเดี๋ยวนี้น้า"

ความคิดพวกนี้มันใหลมาเลยค่ะ คือยังไงก็ยังอยู่ข้างคุณโอ๊ตตลอดเวลา

แต่ชีวิตเราก็นะ เฮ่อ ไม่เป็นอย่างที่คิดเสมอไปค่ะ

สุดท้ายอิชั้นเลยต้องผิดหวังเลย แย่ๆ

เอ้าพอค่ะพอ มาว่าถึงอีกหนึ่งคนที่อิชั้นชอบมากๆเลยในเรื่องนี้ค่ะ

นั่นก็คือปิง นั่นเองค่ะ

ชอบมากๆเลยค่ะ จะว่าไงดี ชอบนิสัยที่คุณปริ๊นได้บรรยายมาด้วยอ่ะค่ะ

รู้สึกว่าเป็นคนดีอ่ะค่ะ แล้วก้รักโอ๊ตมากๆเลยด้วย

ตอนสุดท้ายยังโผล่ออกมาให้ได้กรี๊ดอีก เหอๆๆ

แต่ยังไงอ่านจบแล้ว แต่เหมือนอารมณ์ยังอยู่เลยนะค่ะ

นี้ก็อ่านจบไปเมื่อวานนี้ เมื่อเช้าตื่นมายังนอนคิดอยู่เลยค่ะ 55

ใครที่ได้อ่านแล้วก็คงจะรู้สึกเหมือนๆกันนะค่ะ

ส่วนใครที่ยังไม่ได้อ่าน ถ้าอ่านดิชั้นพร่ำเพ้อ มาแล้วอยากอ่าน

ก็เชิญได้ที่ลิงค์ข้างบนเลยค่ะ

อาจยาวหน่อย เศร้าไปนิด

แต่ก็สนุกมากทีเดียวค่ะ